Wielkanoc Łomżyniaka na Antarktydzie
Mateusz Hil to absolwent SP 7 oraz I LO w Łomży. 38-latek po raz trzeci należy do załogi Polskiej Stacji Antarktycznej, zbudowanej przy Antarktydzie na Wyspie Króla Jerzego. Łomżyniak jest teraz 14 tysięcy kilometrów od domu i świętuje Wielkanoc na drugim krańcu Ziemi, na którą z Kosmosu patrzą 4 osoby załogi statku Orion w misji Artemis II. Jeśli Bóg pobłogosławi, w lany poniedziałek Orion dotrze do Księżyca, zaś Mateusz Hil będzie mieć śmigus dyngus koło koła podbiegunowego.
Postać polarnika z Łomży przedstawiliśmy w artykule przed rokiem (link poniżej). Mateusz Hil w czasie dekady wybrał się pięć razy na wyprawy polarne za koło podbiegunowe północne i dotarł na Przylądek Północny i Spitsbergen. Odważny Łomżyniak aż 3 razy należał do załogi Polskiej Stacji Antarktycznej. O Arctowie na Wyspie Króla Jerzego znowu zrobiło się głośno, za sprawą budowy nowego gmachu ze stali i drewna do użytku Polskiej Stacji Antarktycznej, prowadzonej przez PAN.
Na Antarktydzie skończyło się lato i żyją uchatki
- Obecnie wokół naszej Stacji leży już śnieg i jest lekki mróz, bo skończyło się u nas lato – opisuje święta na Antarktydzie 38-letni Mateusz Hil. - Jest coraz mniej pingwinów, które w zdecydowanej większości opuściły swoje kolonie. Pojawiły się jednak w dużej liczbie uchatki antarktyczne. Misie polarne żyją na północy! (Uchatki często mylone są z fokami, które mają szczeliny uszne, podczas gdy uchatki mają małżowiny – red.). W czasach, kiedy mamy dostęp do internetu satelitarnego, kontakt z najbliższymi nie jest problemem. Ja mam jeszcze to szczęście, że jestem tutaj z żoną. Oczywistym jest jednak, że rozmowa „na kamerce” to nie to samo, co bezpośredni kontakt, więc tęskni się i za najbliższymi. Tęskni się również drzewami, nadnarwiańskimi łąkami, jazdą na rowerze itp.
Mateusz Hil pierwszy raz na Stacji pracował przez rok: od lata do lata w 2020 i 2021 r. jako obserwator hydrologiczny. Za drugim razem był w Stacji przez pół roku w 2024 r. jako pracownik budowy nowych budynków, stawiał konstrukcje stalowe. - Jesteśmy na stacji od początku listopada 2025 r., natomiast wyjazd przewidziany jest na początku maja 2026 r. - opowiada polarnik. - To będzie moja trzecia Wielkanoc na Stacji. W sezonie inwestycyjnym jest to dość spokojny czas, bo wszyscy są już trochę zmęczeni długim i intensywnym sezonem, więc po uroczystym śniadaniu w niedzielę, prawdopodobnie większość po prostu będzie odpoczywać na różne sposoby. Na Stacji nie ma mszy. W moją pierwszą Wielkanoc byliśmy tylko w małym gronie zimowników i akurat wtedy w święta pogoda była bardzo dobra, w związku z czym musieliśmy ją wykorzystać na odbiór dwójki ludzi z refugium na Lions Rump, znajdującego się w sąsiedniej zatoce. Cześć ekipy wracała wtedy przez lodową Kopułę Krakowa, robiąc rekonesans pod badania glacjologiczne, a ja z pozostałymi wracałem drogą morską. Tamtą Wielkanoc będę zawsze miło wspominał.
Nasz Ziomek montował konstrukcję Stacji Arctowskiego
- Obecnie, gdy prowadzona jest budowa nowego budynku, w okresie letnim jest dużo ludzi, w tym roku nawet ponad 70 osób – opisuje Łomżyniak na pobliskich Wyspach Szetlandzkich. - Pracownicy inwestycji pracują od rana do wieczora z przerwami na posiłki, które zapewniają pracownicy kuchni. Zaopatrzenie w żywność jest bardzo dobre, choć czasami brakuje świeżych warzyw czy owoców. Pomimo budowy trwają badania - w tym roku Stację odwiedziło kilka grup naukowych, zajmujących się ptakami, życiem w oceanie, porostami, trawami itp.
Zakres budowy w tym sezonie to budynek główny. Konstrukcja wsporcza ze stali została wykonana w poprzednich sezonach, natomiast teraz zamontowaliśmy konstrukcję drewnianą, dzisiaj (Wielki Piątek – red.) położyliśmy ostatni element obudowy i pozostały roboty wykończeniowe w środku, montaż instalacji sanitarnych oraz elektrycznych oraz prace dekarskie. Moim głównym zadaniem był montaż konstrukcji drewnianej oraz paneli obudowy, jednak w związku z pogodą i przerwami, podyktowanymi oczekiwaniem na domykanie zamontowanych elementów obudowy przez dekarzy, oddelegowywani byliśmy również do prac wykończeniowych i montażu wentylacji. Ponadto udało się zrobić kilka pobocznych projektów, niezwiązanych z budową. Na zimę zostaje grupa kilku ludzi, którzy będą mieli za zadanie wykonać to, czego my nie zdążymy. Planowany odbiór budynku jest za rok.
Jeżeli chodzi o trudności, to głównie pogoda, która i tak była bardzo łaskawa w tym roku. Jeżeli chodzi o sukcesy, to przede wszystkim, że udało się zamknąć cały budynek, bo nie było to pewne i były scenariusze przewidujące zamknięcie częściowe budynku.
Polska Stacja Antarktyczna PAN
Polska Stacja Antarktyczną imienia Henryka Arctowskiego (1871 – 1958) na wyspie Króla Jerzego u wybrzeża Zatoki Admiralicji działa od 49 lat. Serwis naukawpolsce.pl podaje, że projekt nowej Stacji przygotowała w 2015 r. pracownia Kuryłowicz & Associates. Nowy główny budynek Stacji Arctowskiego powstaje dalej od brzegu i będzie wyniesiony nad poziom gruntu. Notabene: konstrukcja przypomina stację kosmiczną, jakby wielką, 3-członową gąsienicę / rozgwiazdę. Plan inwestycji obejmuje, poza postawieniem nowego budynku z częścią socjalną, również budowę nowoczesnych laboratoriów oraz wyposażenie. Na Stacji były i są prowadzone badania w dziedzinie oceanografii, geologii, geomorfologii, glacjologii, meteorologii, sejsmologii, biologii i ekologii. Nieprzerwanie prowadzone są monitoringi: ekologiczny, glacjologiczny, hydrologiczny, meteorologiczny, morski. Kompleks obejmuje 14 budynków. Stacje badawcze mają, czasami kilka, m.in., Argentyna, USA, Chiny, Indie, Korea Południowa, Rosja, Niemcy, GB, Francja oraz Ukraina.
W poniższym linku znajduje się artykuł i zdjęcia ze Stacji Arctowskiego, lecz wzbogacony linkami do wielu innych podróży i wypraw odważnych Łomżynianek i Łomżyniaków oraz Polek i Polaków.
Mirosław R. Derewońko
tel. red. 696 145 146
